1919 yılı Ağustos ayı… İşgal altındaki Osmanlı payitahtı İstanbul. Düşman çizmelerinin çiğnediği sokaklarda, milletin namusu ve onuru ayaklar altına alınırken, genç bir Türk polisi tarihe geçecek cesareti gösterecekti. O, unutulan millî kahramanımız Polis Mehmed Cemil Efendi’ydi.
İstanbul’un Sütçü İmam’ı
Maraş’ta Sütçü İmam, Fransız işgalcilerine karşı ilk kurşunu sıkarak milletin direniş ateşini yakmıştı. İstanbul’da ise benzer bir kahramanlık, henüz 20 yaşındaki genç bir polis memuru olan Mehmed Cemil’den gelecekti.
Görev yaptığı günlerden birinde Gülhane Parkı’nda devriye gezen Mehmed Cemil, çığlıklar duydu. Koşarak vardığı yerde, Fransız üniforması giymiş üç askerin bir Türk kızına saldırdığını gördü. Bu manzara karşısında silahına sarılan genç polis, tereddüt etmeden tetiği çekti. Olayda bir Fransız askeri öldü, ikisi yaralandı.
Şeytan Adası’na Sürgün
Teslim olan Mehmed Cemil, işgal kuvvetlerince apar topar yargılandı. Haksız yere müebbet kürek cezasına çarptırılarak önce Marsilya’ya, ardından da Fransız Guyanası’ndaki meşhur Şeytan Adası’na gönderildi.
Burada ağır işkenceler, prangalar ve insanlık dışı şartlar altında yıllarca direndi. İki kez firara teşebbüs etse de başarısız oldu. Ancak yılmadı; onurunu, vatan sevgisini ve imanını esaret zincirleri bile söndüremedi.
Atatürk’ün Gündeme Getirdiği Kahraman
Millî Mücadele zaferle sonuçlanmış, Anadolu düşmandan temizlenmişti. Ancak İstanbul’da düşmana kurşun sıkan Polis Mehmed Cemil, unutulmuş gibiydi. Onu unutmayan tek isim vardı: Mustafa Kemal Atatürk.
Atatürk, dönemin Fransız büyükelçisini Çankaya’ya çağırarak Mehmed Cemil’in iadesini istedi. Dışişleri Bakanı Tevfik Rüştü Aras’ı da bu iş için görevlendirdi. Uzun diplomatik çabaların sonunda, 1929 yılında Mehmed Cemil Türkiye’ye döndü.
Üniformasına Yeniden Kavuşma
Yurduna kahraman olarak dönen Mehmed Cemil’e ne istediği sorulduğunda, on yıldır hasretini çektiği polis üniformasını giymek istediğini söyledi. Vatan hasreti gibi üniforma özlemi de sona erdi. Yıpranmış bedenine rağmen dört yıl daha polis olarak görev yaptı. 1933 yılında, 34 yaşında hayata veda etti.
Hatırlamamız Gereken Bir İsim
Mehmed Cemil Efendi, İstanbul’un Sütçü İmam’ıydı. Namusuna uzanan düşman eline kurşun sıkarak tarihe geçti. Çilesi büyük, ömrü kısa ama şerefi büyüktü. Bugün onun adı pek bilinmese de, ruhu şad, mekânı cennet olsun.
Allah, vatanı ve namusu için hayatını ortaya koyan tüm şehit ve gazilerimizden razı olsun. Milletçe unuttuğumuz kahramanlarımızı yeniden hatırlamak, onların cesaretinden ilham alarak geleceğe yürümek bizlere düşen en büyük borçtur.
Selâm ve duâ ile…
